
Gulat na gulat ang pamilya ng aking asawa nang pormal na inihayag ng aming abogado ang tungkol sa aking 50 Milyong Pisong aksidente at life insurance policy. Bilang tagapagmana ng isang matagumpay na chain ng mga restawran na ipinamana ng aking ina, sanay ako sa inggit—ngunit kailanman ay hindi ko inakalang ang sarili kong pamilya ang magiging pinakamalaking banta sa aking buhay.
Ako si Elena, tatlumpung taong gulang. Dalawang taon na kaming kasal ni Marco, isang lalaking akala ko’y magiging sandigan ko habang buhay. Dahil mahal ko siya, tinanggap ko ang kanyang inang si Donya Remedios na tumira sa aming bahay, pati na rin ang kanyang nakababatang kapatid. Subalit ang buhay na akala ko’y puno ng pagmamahal ay unti-unting napalitan ng hinala.
Nitong mga nakaraang buwan, napapansin ko ang kakaibang kinikilos ni Donya Remedios. Madalas siyang nakatayo sa labas ng aking silid habang nakikipag-usap nang pabulong kay Marco. Ang mas malala, kahapon lamang ay natuklasan kong sira ang locking mechanism ng aking pribadong vault sa opisina. Nawawala ang orihinal na kontrata ng aking insurance kung saan nakasaad na ang aking asawa ang pangunahing tagapagmana sakaling ako ay mamatay nang biglaan.
Ang Laso sa Baso
Kinagabihan, matapos ang aming hapunan, pumasok si Donya Remedios sa aming kuwarto habang nag-aayos ako ng mga babasahing papel. Sa kanyang mga kamay ay may hawak siyang baso ng mainit na gatas. Mayroon siyang kakaiba at pilit na ngiti sa kanyang mga labi—isang kilos na napakalayo sa dati niyang malamig na pakikitungo sa akin.
“Elena, iha,” malambing niyang sinabi habang inilalapag ang baso sa aking bedside table. “Napansin kong tila napapagod ka sa trabaho ngayong mga nakaraang araw. Ipinagtimpla kita ng gatas para masarap at mabilis ang tulog mo ngayong gabi.”
“Salamat po, Ma,” sagot ko habang pinagmamasdan ang kanyang mga mata na tila may itinatagong kaba.
Nang makalabas siya ng kuwarto, dahan-dahan kong nilapitan ang baso. Dahil sa aking pagdududa, kumuha ako ng isang maliit na silver spoon at inilubog ito sa gatas. Pag-angat ko, nakita kong nagbago ang kulay ng pilak na kutsara—isang malinaw na senyales na nilagyan ng matapang na lason ang inumin.
Nanlamig ang aking buong katawan habang napagtanto ang kanilang balak. Nalaman nila ang tungkol sa insurance, at handa silang kitlin ang aking buhay kapalit ng pera. Ngunit sa halip na mag-hysterical o sumigaw, kumuha ako ng isang tissue, itinapon ang lason sa drainage ng sink, at pinalitan ito ng karaniwang puting gatas.
Ang Pagganti sa Dilim
Hindi ako nag-atubili. Sa halip na inumin ang gatas o harapin agad sila, naisip ko ang isang mas matinding paraan upang lumabas ang katotohanan. Dahan-dahan kong binuhat ang tray ng gatas at lumabas ng silid.
Sa gitna ng pasilyo, nakasalubong ko si Marco na kararating lang mula sa labas. Mukha siyang balisa at pasimpleng sumusulyap sa pinto ng aming kuwarto.
“Mahal, kanino ‘yang gatas?” tanong ni Marco na may bahagyang panginginig sa boses.
“Ipinagtimpla ako ng nanay mo,” sagot ko nang may malamig na ngiti. “Ngunit biglang sumakit ang tiyan ko at tila mas kailangan mo ito dahil puyat ka sa trabaho. Inumin mo na habang mainit pa, habang nagpapahinga ako sa kabilang kuwarto.”
Bago pa siya makatutol, inabot ko sa kanya ang baso at mabilis na lumipat sa guest room upang magtago. Nais kong makita kung hanggang saan makakarating ang kanilang masamang balak kapag ang sarili nilang bitag ang pumalit sa kanilang mga plano.
Hawak ang baso, napalunok si Marco. Nakita ko mula sa bahagyang nakabukas na pinto ng guest room ang kanyang pag-aalinlangan. Hindi niya alam na itinapon ko na ang lasong inihanda ng kanyang ina at pinalitan ito ng karaniwang gatas. Sa kanyang isip, ang hawak niyang inumin ay ang bitag na dapat ay uubos sa aking buhay ngayong gabi.
Dahil sa takot na baka magtaka ako kung bakit ayaw niyang inumin ang gatas na ginawa ng sarili niyang ina, napilitan siyang inumin ito nang dire-diretso.
Pagkababa ng baso, kitang-kita ang panlalaki ng kanyang mga mata at ang matinding panginginig ng kanyang mga kamay. Akala niya’y iyon na ang huling sandali ng kanyang buhay.
“Inay! Inay!” sigaw ni Marco habang napaluhod sa sahig ng pasilyo, hawak-hawak ang kanyang leeg at humihingal sa matinding takot.
Mabilis na tumakbo si Donya Remedios palabas ng kanyang silid. Nang makita niyang nakaluhod ang kanyang anak at nakatutok ang tingin sa blangkong baso ng gatas, napasigaw siya sa matinding sindak.
“Diyos ko! Marco! Bakit mo ininom ‘yan?!” hysterical na sigaw ng aking biyenan habang niyayakap ang anak. “Para kay Elena ‘yan! Bakit mo ininom?!”
“Inay… p-pinainom sa akin ni Elena…” nauutal at umiiyak na sagot ni Marco, halos mawalan ng hininga sa matinding panic. “M-mamamatay na ba ako?!”
“Hindi! Tumawag kayo ng ambulansya! May lason ‘yan!” sigaw ni Donya Remedios sa mga kasambahay habang umiiyak nang napakalakas. “Papatayin dapat natin si Elena para sa 50 Milyon, bakit ang anak ko ang nakainom?!”
Sa gitna ng kanilang kaguluhan at pag-amin sa kanilang masamang balak, dahan-dahan akong lumabas mula sa guest room. Katabi ko na ang dalawang pulis na kanina ko pa tinawagan bago ako bumaba ng hagdan, kasama ang abogado ng aming pamilya na mabilis na nakarating.
“Salamat sa pagtatapat, Donya Remedios,” malamig kong sabi habang nakatitig sa kanila.
Natulala ang aking biyenan nang makita akong ligtas at walang ni isang gasgas. Napagtanto niyang hindi kailanman nalason si Marco—ang sarili nilang kasakiman at takot ang nagtulak sa kanila para ipadakip ang kanilang mga sarili.
Agad na pinalibutan ng mga pulis si Donya Remedios at Marco. Bitbit ang baso bilang pruweba at ang nakunan kong audio recording ng kanyang pag-amin, pormal silang inaresto sa kasong Attempted Murder. Dahil sa kanilang ginawa, mabilis kong ipina-annul ang aming kasal at permanenteng tinanggal si Marco bilang benepisyaryo ng aking insurance at ari-arian.
Kinaumagahan, habang pinagmamasdan ko ang tahimik at malinis kong mansyon, napahinga ako nang malalim. Akala nila’y madali akong magiging biktima ng kanilang kasakiman, ngunit hindi nila naisip na ang sarili nilang bitag ang magiging wakas ng kanilang kalayaan.