PART 2: Ang Pagtutuos sa Boardroom
Tumaginting ang malakas na tunog ng pagbukas ng pintuan. Napalingon ang lahat sa gulat.
Doon lumitaw ang matangkad at pamilyar na pigura ng isang matandang lalaking may dalang awtoridad sa bawat hakbang. Suot niya ang mamahaling navy blue suit, at ang mukha niya ay seryoso, malamig, at nagniningas sa galit. Si Don Ricardo Sterling—ang CEO at ang nag-iisang nagmamay-ari ng Sterling Global. Ang ama ko.
Napaawang ang labi ni Rodrigo. Ang kaninang mukhang demonyong nagmamalaki ay biglang namutla na parang pinaputi ng pulbos. Agad siyang ngumiti nang alanganin, yumuko nang husto, at sinalubong ang aking ama.
Ang Pagbabago ng Hangin
“Sir Ricardo! Sir! Anong karangalan po na bisitahin ninyo ang aming department meeting!” nauutal na bati ni Rodrigo, nanginginig pa ang mga kamay habang pilit na nakangiti. “Pasensya na po at medyo magulo ang silid… nagpapatupad lang po ako ng disiplina sa mga walang kwentang empleyada—”
Hindi pinansin ni Don Ricardo ang pagyuko at pagsipsip ni Rodrigo. Dire-diretso ang lakad ng aking ama, lampas sa kanya, at huminto sa harapan ko.
Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata ng aking ama nang masdan niya ang aking tiyan at ang pamumula ng aking mukha dahil sa kahihiyang ginawa ni Rodrigo.
“Anak…” mahinang tawag ni Papa, sabayhawak nang marahan sa aking braso upang alalayan ako. “Ayos ka lang ba? Sinaktan ka ba ng gagong ito?”
Isang malaking katahimikan ang bumalot sa buong conference room. Parang binagsakan ng langit at lupa ang mga empleyado habang pinoproseso ng kanilang mga utak ang narinig.
Anak? Si Clara ay anak ng CEO?!
Ang Laglag-Panga ni Boss
Ang panga ni Rodrigo ay literal na nalaglag. Nanginginig siyang napatingin kay Papa, pagkatapos ay sa akin, at pabalik ulit. Nawalan ng kulay ang kanyang labi. Ang kaninang mayabang na boses ay naging garalgal na bulong.
“A-Anak? S-Sir… kayo po… anak ninyo si… si Clara?” nanginginig na tanong ni Rodrigo, tumutulo na ang malamig na pawis sa kanyang noo.
Humarap si Papa kay Rodrigo, at sa isang iglap, ang mabait na ama sa akin ay napalitan ng isang nakakatakot na bilyonaryo. Lumamig ang kanyang mga mata habang tinititigan ang nanginginig na manager.
“Oo. Siya ang nag-iisang anak ko at ang tagapagmana ng imperyong ito,” mariing wika ni Papa. “At sinabi mo kanina… palamunin? Walang kwenta? Sisantehin?”
“S-Sir! Hindi ko po alam! Pasensya na po! Sadyang… sadyang hindi ko lang po alam na kayo pala ay—” pagmamakaawa ni Rodrigo habang lumuluhod at muntik nang sumubsob sa sahig.
“Hindi mo alam dahil pinili kong magpakababa at matuto sa ibaba nang walang kinikilingan,” malamig na putol ni Papa sa kanya. “Pero ginamit mo ang posisyon mo para mam-bully ng mga buntis, mang-insulto, at mag-abuso ng kapangyarihan? Sa sarili kong kumpanya?”
Ang Wakas ng Kanyang Karera
Humarap si Papa sa HR Director na kasunod niyang pumasok sa silid.
“Mr. Santos, ihanda ang termination papers ni Rodrigo ngayong mismong oras na. I-ban siya sa lahat ng sangay ng Sterling Global, at tiyaking i-file ang lahat ng kaso ng verbal abuse, harassment, at power tripping laban sa kanya,” utos ng aking ama.
Napahagulgol na si Rodrigo at niyakap ang paa ni Papa, ngunit marahas siyang itinulak palayo ng mga security guard na lumapit. Habang kinakaladkad siya palabas ng silid, lumingon siya sa akin na may mga matang puno ng pagsisisi at pagmamakaawa, ngunit huli na ang lahat.
Bumaling sa akin ang buong department, sabay-sabay na yumuko bilang pagrespeto. Ngumiti si Papa sa akin, inakbayan ako nang mahigpit, at sinabing, “Tama na ang pagpapanggap, anak. Panahon na para i-take over mo ang posisyon na nararapat sa iyo.”
Anong klaseng pagbabago kaya ang gagawin mo sa Sterling Global ngayong ikaw na ang mamumuno sa marketing department bilang ang tunay na tagapagmana?