PINAGMUKHANG PULUBI AT IPINAGTABOY NG MAYAMANG DONYA ANG ISANG MATANDANG LALAKI—HINDI NIYA ALAM, ISANG PLATO NG PAGKAIN LANG ANG IBINIGAY NG BUNTIS NA KATULONG PARA DUMATING ANG PINAKAMAPANGANIB NA MAFIA BOSS AT LUMUHOD SA HARAP NITO!
Ako si Rosa, dalawampu’t tatlong taong gulang. Pitong buwan na akong buntis nang P.umanaw ang aking asawa dahil sa isang aksidente. Upang makaipon para sa aking panganganak, pumasok ako bilang isang katulong sa mansyon ng mga Del Valle.
Si Donya Miranda, ang may-ari ng mansyon, ay isang napakayaman ngunit napakalupit na babae. Madalas niya akong sigawan at pagtrabahuin ng mabibigat kahit nakikita niyang nahihirapan na ako sa aking malaking tiyan.
Isang gabi, nag-organisa si Donya Miranda ng isang napakalaking salu-salo para sa mga pinakamayayaman at pinakamakapangyarihang tao sa siyudad.
Sa kalagitnaan ng kasiyahan, isang matandang lalaki ang pumasok sa gate. Nakasuot siya ng isang simpleng polo na medyo kupas na, at lumang sapatos. Wala siyang dalang regalo o bodyguard.
Nang makita siya ni Donya Miranda, nanlisik ang mga mata nito sa matinding pandidiri.
“Sino ang nagpapasok sa pulubing ito rito?! Nakakasira ka ng view! Guard, dalhin niyo ‘yan doon sa likod ng kusina, sa tabi ng basurahan! Huwag niyo siyang papasukin dito sa main hall!” matinis at malupit na utos ni Donya Miranda.
Walang nagawa ang matanda kundi tahimik na maglakad patungo sa madilim at malamig na bahagi ng likod-bahay. Umupo siya sa isang lumang bangko, nanginginig sa lamig ng gabi at halatang gutom na gutom.
Habang naghuhugas ako ng mga plato, nakita ko ang matanda mula sa bintana. Naawa ang aking puso. Kahit na buntis at pagod, kinuha ko ang aking sariling rasyon ng hapunan—isang mainit na sabaw at malaking hiwa ng karne—at tahimik na lumabas patungo sa kanya.
“Lolo, kainin niyo po ito. Mainit pa po ‘yan para mabawasan ang lamig ninyo,” malambing kong pakiusap habang inilalapag ang pagkain sa kanyang harapan.
Tiningnan ako ng matanda. Ang kanyang mga mata ay matalas ngunit puno ng kalungkutan.
“Salamat, anak. Pero hindi ba’t pagkain mo ito? Buntis ka, mas kailangan mo ito,” sagot ng matanda na may malalim na boses.
Ngumiti ako at tinanggal ang aking suot na makapal na shawl upang ipatong sa kanyang nanginginig na balikat. Tinrato ko siya nang may buong paggalang, na tila ba isa siyang hari na nararapat pagsilbihan, dahil naalala ko sa kanya ang yumaong lolo ko.
“Kaya ko po ang sarili ko. Mas mahalaga po na hindi kayo magutom at ginawin dito sa labas,” sagot ko nang buong puso.
Ngunit bago pa makasubo ang matanda, biglang bumukas ang pinto ng kusina. Lumabas si Donya Miranda na nanlilisik ang mga mata sa galit.
“Aba’t nandito ka lang palang tamad ka! At pinapakain mo pa ang pulubing ‘yan ng pagkain mula sa mansyon ko?!” bulyaw ng senyora.
Mabilis siyang lumapit at akmang itataas ang kanyang kamay upang S.ampalin ako nang napakalakas. Napapikit ako at pilit na niyakap ang aking tiyan upang protektahan ang aking sanggol.
Ngunit hindi tumama ang kanyang kamay.
Isang nakakabinging wang-wang ang umalingawngaw sa labas ng mansyon. Sunod-sunod na pumasok ang limang itim na SUV, sumira sa malaking gate ng mga Del Valle.
Mula sa mga sasakyan, bumaba ang dose-dosenang mga lalaking nakasuot ng itim na suit at armado ng malalaking B.aril. At mula sa pinakagitnang sasakyan, bumaba ang isang lalaking may peklat sa mukha—si Dante “El Dragon” Navarro, ang pinakamayaman at pinakakinatatakutang Mafia Boss sa buong bansa!..
